Vooruitkomen begint met stilstaan

.

In de winter van 1997 sta ik bij de start van de Elfstedentocht. Ik ben getuige van een bijzonder tafereel.

Een sportief geklede man van een jaar of veertig staat te popelen om aan de tweehonderd kilometer lange schaatstocht te beginnen. Zodra het startsein klinkt, stapt hij het ijs op. Met krachtige, snelle slagen zet hij alles op alles. In gedachten is hij al onderweg naar de finish.

Alleen… hij komt geen centimeter vooruit.

Omstanders roepen hem in het Leeuwarders toe: “Hé jeu, dou hest dien skaatsbeskermers nog oan!” (“Hé joh, je hebt je schaatsbeschermers nog aan!”)

Pas na ongeveer een minuut dringt het tot hem door. Met verzuurde benen haalt hij de beschermers van zijn schaatsen en vervolgt hij zijn tocht.

Ik moet vaak aan dit voorval denken wanneer ik mensen behandel die na een burn-out weer aan het werk gaan.

...